29 Temmuz 2010 Perşembe

gizemli p.iç

beni tanıyanların bildiği gibi sportif bir yaşantıya sahibim.geçen akşam ''ulan göt tepsi gibi oldu biraz eritelim'' düşüncesiyle halısaha maçına gittim.çetin geçen maçta herkes büyük bi arzuyla oyunuyo fakat bende maça gidiş amacım nedeniyle bu arzudan eser yok.top ıskalamalarla, faullerle geçen maçta şans eseri bir gol atmışım kaleye.
maç çıkışı eve doğru yol alıyorum.bir büfenin yanından geçerken''ulan golü taktık, bir de fındıklı top kek alayım da ödüllendireyim kedimi mehehehe'' diye aldım bir top kek devam ettim yoluma.top kekimden küçük ıssırıklar alarak yürürken birden ayağıma birşey takıldığını hissettim.fakat bu herhangi birşey değildi i.bnenin biri kutu kola kutusunu yan koymuş ve ben de ortasına basıp ayakkabımın kola kutusunun göt kısmıyla içilen kısmı arasına girmesine neden olmuştum.''anaski'' diyip baktım kola kutusunun arasında kalmış zavallı ayağıma.biraz zorladım çıkarmaya ancak i.bne çok iyi açıyla koymuş ve tam oturmuştu ayağıma.kaderime razı bi şekilde devam edeyim dedim tahammülsüz sesler çıkaran ayağımla yola.
eve 400 m kadar bir masefa kaldı ki bir kıpırtı hissettim çalıların orda.''kedidir lan'' diyip devam edecekken çalılardan yine bir ses geldi fakat bu sefer s.ıçma pozisyonunda göt çatalı gözüken bir adamın olduğunu anladım çalıların arasında.''telefonla konuşuyomuş gibi yapayım da oyuna getireyim şu p.çi'' diyip kurnazca çıkardım telefonu başladım konuşmaya ''aloov,vay paşam nasılsın iyi misin diyerek.telefonla konuştugumu duyunca hemen döndü bu tarafa başladı tekrar beni izlemeye sevgili okurlarım.kesinlikle beni takip ediyordu.ulan yoksa bana tuzak kuran p.iç bu olmasın diyerek çektim baba yadigarı çakıyı çıkardım ayakkabıları başladım koşmaya.beni gören gizemli p.iç de başladı kaçmaya.
bu adam kimdir,yazarımızı neden takip ediyor,niye tuzak kurdu sorularının cevabı gelecek haftaya aydınlanacak.iyi akşamlar

26 Temmuz 2010 Pazartesi

bir ayrılık öyküsü

zaten çocukluğunda da böyleydi.babasının eksikliğini aramasın diye annesi herşeyi düşünürdü onun yerine. ne giyceğini bile annesi seçmişti 23 yıllık öykünün 16 yılına kadar.bugün de onun ördüğü kazak vardı üstünde.düşündü sadece, o kısa zaman diliminde şikayet etti annesine.özür dilemek istedi sevdiğinden.ama yok.ağzı konuşmamaya yeminliydi sanki.aklının içindeki herşey sadece aklındaydı.kağıtlara dökmek istiyordu aklındakileri.fakat şuan zamanı yoktu.

sevgilisiyse hep bu içine kapanılığına aşık olduğunu söylerdi ona.şimdi ne değişmişti? tam 7 yıl önce onları bir araya getiren bu alışkanlık şimdi onların ayrılmasına sebepti.artık sevmiyor muydu onu? o zaman çekip gitsin niye konuşuyo? Hayatın garipliğini düşündü bir yandan. bir yandan da yaşadılarını.tanıştıkları ilk günü,onu ilk öpüşünü,ilk yıldönümlerini,annesiyle tanıştırdığı ilk günü,ilk kavgalarını.hep bir ilişkinin tuzu biberi denirdi kavgalar.fakat şuan ayrılıyorlardı kavga ederek.kötü bir yemek haline gelmişti belkide bu ilişki tuzu biberi fazla koyunca.tüm bunları düşündü.
_birşeyler söyle sıkıldım bu suskunluğundan
_....
_sevmiyor musun artık beni.özlemedin mi kokumu?
_...
bekledi bekledi ve ağlayarak çekti gitti sevgilisi...

birini aradığını gördü camdan onu izlerken.bekliyordu.çantasından birşey çıkardı, arkasına döndü ve göz göze geldiler.gözlerinden yaşlar süzüldü ansızın.''gitme'' diyebildi fısıltı halinde.''geri dön, böyle olmamalıydı''.hala ağlıyordu sevgilisi.belki de artık ağlamayacaktı.ama ne önemi vardı ki omzuna kafasını koyup ağlayamadıktan sonra.düşündü sadece.
derken pahalı bir araba yanaştı sevgilisinin yanına.genç bir erkek indi arabadan iyi giyimli. sarıldı 1 saat önce sarıldıgı sevgilisine.''benim gibi sarılır mı?'' diye düşündü.sarılamazdı kimse sarılamazdı onun gibi sevgiyle.arabaya bindiler ve uzaklaştılar yavaş yavaş.''napıyorum ben?'' diye düşündü.kaptı ceketini koşa koşa indi aşağıya ayakkabılarını bile giymeden.ama artık çok geç.belkide ilk defa bu kadar içtenlikle söyledi bu sözü.ilk defa bu kadar acı çekerek çıktı titreyen dudaklarından.
_seni seviyorum.gitme

yazan:

bok(bildiğin bok yani)

bugün size samimi bir dille istek üzerine bok hakkında birkaç anımı anlatmak istedim.sabah kalkmışım karnımda nası bir ağrı akşam kokoreç yenmiş tabi.guuurb gııırb diye tek heceli kelimeler kuruyo hatta midem.bildigin titriyo karnım isyan ediyo dün akşamki kokoreçe.biraz masa başında oturayım dedim derken bizim ossuruk diye tabir ettigimiz çıkışın ilk belirtileri oluşmaya başladı.fakat sonradan anlayacaktım bunun sıradan bi ossuruk olmadığını.içinde durcağına dışarda dursun mantıgıyla salı verdim özgürlüğe.fakat o da ne? ossuruk sandıgım şey sinsice çıkan bi bokmuş aslında.tuvalete gittigimde artık çok geçtir.bunu kimse bilmemeli bu yüzden bi sabun alınarak temizlenir sinsi bok
sinsi bok deyince aklıma bikaç bişey daha geldi
gene ishalsinizdir.ama bu sefer durum daha ağırdır.şöyle ki ishal olmanın dışında bir de mide bulantısı vardır.belki geçer umuduyla uykuya dalınır.rüyanızda midenizin bulandıgını hissedersiniz ama uyumaya çalışırsınız.sonunda dayanamayıp uyanır ve koşturursunuz banyoya kusma çabaları derken kusarsınız fakat o da ne tabiri caizse hem arkadan hem önden çıkış olmuştur(kusmuk ve bok).çift taraflı boşaltım demek bu olsa gerek:) bundan bir ders çıkarıp böyle durumlarda leğen kullanmaya başlarsınız.bok hakkında başınıza gelebilcek en ağır olay budur herhalde :) iyi akşamlar